فرا گيرند ، آن را به كار مىبندند كه موجب خشنودى پروردگارشان مىشود . » امام حسن عسكرى عليه السلام از امام صادق عليه السلام نقل مىكند : « الف يكى از حروف " اللَّه " است كه خداوند با اين حرف ، تو را به اللَّه ره مىنمايد . لام نيز نشان‌گر اين گفتهء توست كه " [ خداوند ] پادشاه بزرگ و چيره بر همهء آفريدگان است . " خداوند با ميم نيز به اين حقيقت اشاره مىكند كه " او مجيد و در همهء كارهايش ستوده است . " خداوند اين گفتار را حجت بر يهوديان قرار داد ؛ زيرا با فرستادن موسى بن عمران و پيامبران پس از او به سوى بنى اسرائيل ، از همهء آنان عهد و پيمان گرفت كه به محمد عربى امّى ايمان آورند ؛ پيامبرى كه [ داراى اين نشانه‌هاست : ] در مكه مبعوث مىشود ؛ به مدينه مهاجرت مىكند ؛ كتاب خدا را با حروف مقطعه در آغاز برخى از سوره‌هاى آن مىآورد و امتش آن را پاس مىدارند و در حال ايستاده و نشسته و راه رفتن و در همهء حالات ، آن را قرائت مىكنند و خداوند حفظ آن كتاب را بر آنان آسان مىكند . . . » امام حسن عسكرى عليه السلام مىافزايد : « خداوند محمد را برانگيخت و دعوت او را در مكه آشكار ساخت ، سپس او را به مدينه هجرت داد و در آن‌جا ، وى را يارى رساند و هنگامى كه قرآن را بر او فرو فرستاد - و سورهء بزرگ آن را با « الم » آغاز كرد : « الم ذلِكَ الْكِتابُ » ؛ اى محمد ، اين همان كتابى است كه به پيامبران پيشين خبر دادم و به زودى ، آن را بر تو نازل مىكنم كه « لا رَيْبَ فِيهِ » ( ترديدى در آن نيست ) - پس قرآن همان گونه كه پيامبران پيشين به امت‌هايشان خبر داده بودند ، آشكار گرديد . [ آنان گفته بودند : ] كتابى مبارك بر محمد نازل مىشود كه باطل آن را محو نمىسازد ؛ او و امتش آن را در همهء حالات قرائت مىكنند ؛ آن گاه يهوديان در صدد تحريف از مسير خود و تأويل آن به سمتى ديگر برمىآيند ؛ آنان دانشى را پى مىگيرند كه خداوند از آنان پوشيده داشته است ؛ يعنى شناخت زمان انقراض و مدت حكومت اين امت . [ همين گونه هم شد و ] گروهى از آنان نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم رفتند و حضرت